1. Webi kurumsal bir şirket yerine, freelance birine veya aile dostu bir bireye yaptırmak.
2. Bir kere göreceli olarak yüksek ücret ödeyerek sonuç elde etmek yerine, defalarca düşük ücret ödeyerek hiç sonuç elde etmemek.
3. Web yayına başladığında projenin bittiği yanılgısına düşmek (oysa o sadece bir başlangıç) ve güncelleme yapmamak.
4. Webi müşteri gözüyle ve onların ihtiyaç ve beklentilerini göz önünde bulunduracak şekilde değil, kendi gözüyle ve sübjektif değerleriyle oluşturmak.
5. Gerçek yaşamdaki kurumsallığı sanal yaşama aktaramamak (gerçekte gökdeleniniz, çok şık bir vitrininiz veya markanız varsa, sanal yaşamda da ona paralel bir varlığınız olmalı).
6. Arama motorları kriterlerini bilmemek ve sadece görsel güzelliğe önem vererek web yaptırmak.
7. İnteraktif web uygulamaları geliştirmemek, fonksiyonelliğe önem vermemek.
8. Ucuz ama yavaş web barındırma şirketlerini tercih etmek.
9. Projeden ziyade alan ismine önem vermek.
10. Webin tamamını bir reklam ajansına yaptırmak.